Opis rzeżączki - choroby wenerycznej
Posted in Zdrowie by: pisage81Rzeżączka jest jedną z najczęściej występujących chorób wenerycznych. Okres inkubacji jest stosunkowo krótki, trwa od 2 do 7 dni. Obraz kliniczny w typowym zakażeniu to przeważnie ropne zmiany wraz z wydzieliną z cewki moczowej lub szyjki macicy przeważnie połączona z zaburzeniami mikcji. W rozmazie bezpośrednim z ropnej wydzieliny widać charakterystycznie ułożone dwoinki Neisseria gonorrhoeae, znajdujące się w środku leukocytów.
Oprócz ostrego stanu zapalnego cewki moczowej bakterie te mogą powodować: zapalenie szyjki macicy, gruczołu krokowego, ropnie okołocewkowe, zapalenie jajników, jąder, gardła i odbytu. Jako komplikacje i zakażenia okołoporodowe mogą także wystąpić zapalenia spojówek, zakażenia septyczne, OUN, rozsiane zakażenia gonokokowe (DGI) i zapalenie stawów. Następstwem nieleczonej rzeżączki lub powtarzających się infekcji może być bezpłodność oraz schorzenia serca i stawów.
Do zakażenia dochodzi na wskutek kontaktu seksualnego z zakażoną osobą lub przez używanie tych samych przedmiotów higieny osobistej.
Leczenie rzeżączki: podawana ogólnie ampicylina lub penicylina prokainowa w dwóch pojedynczych dawkach, lub cefuroksym lub ceftriakson. Dla szczepów produkujących betalaktamazy (2-3% szczepów w Polsce) spektynomycynau, penicyliny z inhibitorami betalaktamaz. Pozostałe choroby układu płciowego to między innymi: chlamydioza, mykoplazma, ureaplazma, rzęsistkowica pochwowa, waginoza, opryszczka HSV, drożdżyca.