WP Promowe

Sklep sportowy DAXPOLSKA oferuje Państwu szeroki wybór asortymentu, m.in. wyroby firm takich jak: Adidas, Mizuno, Moskito, Tokaido. Coraz popularniejsze dyscypliny takie jak judo czy karate wymagają specjalnego stroju i akcesoriów, które znajdziecie Państwo wśród naszych produktów. Dla każdego trenującego japońskie sztuki walki niezbędnym wyposażeniem będzie na pewno kimono. Dla wielu osób jest to strój dalekowschodni, japoński lub chiński, właściwie to każdy wie jaki. Jednak warto wiedzieć o nim coś dokładniejszego.

Kimono ? tradycyjny strój japoński, długa, luźna szata o szerokich, niewszywanych rękawach, przepasana u kobiet jedwabnym pasem (obi), u mężczyzn szarfą. Początkowo słowem kimono określano każde ubranie, później zaczęto je stosować tylko do konkretnego ubioru, który wciąż noszony jest przez kobiety, mężczyzn i dzieci.
Kimono to strój o prostym kroju, w kształcie litery T, odrobinę przypominający szlafrok. Ma dekold V, szyty jest bez odcinanych rękawów, skąd wzięły się właśnie rękawy kimonowe (popularne na przykład w swetrach z lat ‘80) ? proste i szerokie, różniące się długością - od bardzo długich, zakrywających dłoń do sięgających nadgarstka. Według tradycji kobiety niemające męża winny nosić kimono o nadzwyczaj długich rękawach, sięgających niemal podłogi. Szata jest owinięta wokół ciała, przy czym lewa strona winna być zawsze na wierzchu. Całość ubioru jest dopełniana przez szeroki pas wiązany na plecach (zwany obi), który składa się z wielu pasów i którego zakładanie jest opisane w określonych zasadach.

Tradycyjny pas obi ma 4 m dł oraz 60 cm szer.. Pasy współczesne, noszone na co dzień mają jednak tylko 10 - 30 cm szerokości. Niektóre pasy wiąże się z tyłu w kokardę - są to tzw. pasy motylkowe (butterfly obi belt). Dodatkowymi akcesoriami noszonymi z kimonem są: buty japonki, wachlarz oraz parasol, czasem mała torebka.
Historia kimona we współczesnej postaci rozpoczyna się w okresie Heian (794-1192 rok n.e.). Od tamtej pory podstawowy kształt męskiego i damskiego kimona pozostaje właściwie ten sam.

Tradycyjnie wszystkie kobiece kimona mają ten sam rozmiar. Ubiór można jednak dostosować do figury i wzrostu dzięki zaszewkom i fałdom materiału. Kimono sporządzano z jednej beli tkaniny, przy czym bele miały określone, standardowe rozmiary, a do sporządzenia stroju zużywano cały dostępny materiał. Wszystkie tradycyjne kimona szyje się ręcznie, a tkanina, której się do tego używa, często jest także wytwarzana i dekorowana ręcznie. Znamy różnorodne techniki, takie jak yuzen ? substancja chroniąca przed barwieniem sporządzana z pasty ryżowej, shibori oraz malowanie ręczne. Odpowiedziają one za rozmieszczenie wzorów na ubiorze oraz to, czy są one pojedyncze, czy pojawiają się wielokrotnie. Wzory, które powtarzają się wielokrotnie na dużej powierzchni robi się przy użyciu techniki yuzen i szablonów.

W przeszłości kimono często rozdzielało się na części do prania, a następnie zszywało na nowo, aby je nosić. Nowoczesne tkaniny i metody czyszczenia spowodowały jednak, że dziś robi się to rzadko. Gdy kimono ma być przechowywane, jego obrzeża często fastryguje się - zszywa długim, luźnym ściegiem. Dzięki temu kimono nie marszczy się, nie zwija i zachowuje układ warstw, w jaki je złożono.
W miarę upływu czasu wykształcała się coraz większa różnorodność kolorów, rodzajów stosowanych tkanin i dodatków. Jednak ogólnie kolorystyka kimona jest delikatna, stonowana (w odróżnieniu od kimona chińskiego, które bywa czerwone, białe lub czarne), pastele - brzoskwinia, fiolet, błękit, zieleń. Kimona kobiet młodych są w żywszej kolorystyce. Motywami, w które ozdobione jest kimono są: jaskółki, kwiat wiśni, kwiaty, motywy roślinne, delikatne. Wzory zależą od pory roku, np. jesienią są to chryzantemy i liście klonu, zimą - bambus, śliwka, sosna.

Napisany czwartek, listopad 6th, 2008 godz. 21:50